Day 1 : Life in Taiwan

8 November 2007 Thu. : Hello~!! TAIWAN

ได้กลับมาเหยียบสนามบินสุวรรณภูมิอีกครั้ง ไก่ใช้วิธีการเดินทางเหมือนเดิม คือ รถเมล์ สาย 552 A
ปากน้ำ-สุวรรณภูมิ ค่ารถ 32 บาท สู่ยัง สนามบินสุวรรณภูมิ ถึงสนามบินประมาณ 12.45 น.
ไก่ไปถึงคนสุดท้ายล่ะ แหะๆๆ...ทุกคนมากันพร้อมแล้ว บางคนก็มีพ่อแม่มาส่งด้วย ดีจังเร้ยน้า..
ไม่มีใครมาส่งไก่บ้างเรย เหอ.. หลังจากนั้นก็เข้าไป Check in ตั๋วกันทั้งหมด 6 คน

ถ่ายจากในรถเมล์เค่อะ

ขึ้น Shuttle Bus สู่ยัง อาคารผู้โดยสารขาออก

สำหรับสมาชิกที่เดินทางไปด้วยกัน 6 คน ก็มี ไก่ จ๋า เบลล์ อ้อม พี่แอน พี่เจี๊ยบ

สายการบินที่เลือกไป คือ Royal Dutch Airline (KLM) ค่าตั๋วราคาโปรโมชั่น ด้วยความยาจกของพวกเรา
จึงได้เลือกใช้สายการบินนี้ ซึ่งมีบินวันละ 1 เที่ยวเท่านั้น ไม่มีให้เลือกกันเรยว่างั้น..
เที่ยวบินขาออก เที่ยวบินที่ KL 877 เวลา 14.30 น. แวะเข้าห้องน้ำ และไปแลกเงินไต้หวันกันก่อน
แล้วไปเช็ค ตม.ไทย ไม่ชอบไอ้คนตรวจเรยให้ตายเหอะ..พูดจาไม่เพราะเรย สุวรรณภูมิอีกแร้วนะคะ..
ครั้งนี้ยังไม่พ้นการเรียก Final Call อีกแร้ว ระหว่างตรวจกระเป๋า และค้นตัว ปรากฎว่ากระเป๋า
ไก่มีปัญหาค่ะ ...ดันลืมเอาคัตเตอร์ออกจากกระเป๋า..เหอ...แถมยังมาบอกอีกว่าไก่พกมีดโกนอีกมั้ย
จะมีได้ไงล่ะคร้าแม่คุณณณ... และพวกเราก็รีบขึ้นเครื่องกันอย่างเร่งด่วนค่ะ

ภายในเครื่องบิน

สำหรับที่นั่งเช็คอินนั่ง 3 คน คือ ไก่ อ้อม จ๋า ส่วนอีก 3 คน พี่แอน พี่เจี๊ยบ เบลล์ book ที่นั่งไว้ก่อนแล้ว
แต่ที่มึนไปอีกเรื่องก็เป็น อ้อม..ไม่ได้กลับพร้อมพวกเรา คือ อ้อมอยู่ต่อที่ไต้หวันอีก 3 วัน ซึ่งก็ทำการ
เลื่อนวันกลับที่สนามบิน แต่เผอิ๊ญญญ...ว่าในตั๋วหน่ะ มีทั้งชื่ออ้อม และ ไก่ ด้วย กลับกลายเป็นว่า
การเลื่อนวันกลับ ก็ทั้ง อ้อม และ ไก่ อ้าวกำสิงานนี้...ก็เรยมาวุ่น ๆ กันวันกลับเพื่อเลื่อนวันกลับกันอีกที..
ก็ได้ที่นั่ง 39 J K L เป็นที่นั่ง 3 คน ริมหน้าต่าง ไก่ก็เลือกนั่งริมหน้าต่างกันเรย ตรงปีกเครื่องบินด้วย
ที่นั่งมุมดีมาก ๆ ถูกใจสุด ๆ รอเวลาเครื่องออกกัน.. ระหว่างนั้นเราก็เริ่มถ่ายรูปไปเรื่อย ๆ บรรยากาศโดย
รอบในเครื่องบิน ครั้งนี้ไม่มีจอด้านหน้าเบาะให้เล่นเรย เซ็งค่ะงานนี้...

และสักพัก อาหารก็ถูกเสิร์ฟแล้วล่ะ เรากินน้ำส้มกันอีกแร้ว

เริ่มหาอะไรทำ

ของฝากจากท้องฟ้า

เวลา 18.05 น. (เวลาไต้หวัน) ใช้เวลาในการเดินทางประมาณ 3 ชั่วโมง พวกเราเดินทางถึง ไต้หวัน
เราลง Teminal 2 ซึ่งเป็นอาคารเดียวกันที่ w-inds. มาลง แต่ว่าวันนี้พวกเรามาถึงไฟล์เย็น
แล้ว w-inds. มาถึงไฟล์บ่าย ก็เรยอดเจอเต็ม ๆ  w-inds. อย่างแน่นอน แซร๊ดดดดดดด....!!!!
หลังจากนั้นก็ตรวจ ตม.ไต้หวัน แล้วก็ไปเอากระเป๋ากัน

ตม.ที่ไต้หวัน

กระเป๋าพวกเราชาวคณะ ชอบที่ผูกกระเป๋าจริง ๆ

หลังจากที่ออกมากันแร้ว เราก็ตามหา พี่เค ที่เดินทางมาก่อนหน้าเรา เพื่อที่จะเดินทางไปที่พักด้วยกัน
ได้จองรถตู้ไว้อ่ะนะ พวกเราทั้ง 7 คนก็เดินทางไปถึงที่พัก TAIWANMEX HOSTEL เกสเฮ้าส์ไม่ใหญ่มาก
แต่ก็อยู่สบาย เจ้าของก็อารมณ์ดี และใจดีด้วย เลี้ยงแมวไว้ด้วย ชื่อ มีมี่ ภายในที่พัก ก็มีอินเตอร์เน็ตให้
ห้องครัว ห้องอาบน้ำรวม ห้องน้ำ ทีวี ดีวีดี อยู่ตรง Lobby เรียกว่า ห้องรับแขกจะดีกว่า

ชื่อหน้าห้อง A ยังไงไก่ก็จะพักห้องนี้ (ห้องพี่เอ...กรี้ดดดด)

มาถึงที่พักเวลาประมาณ 2 ทุ่มได้ ด้านล่างตึกมี Family Mart ที่กลายเป็นที่ช่วยชีวิตพวกเราทุกคน..
วันแรกที่เรามาถึง แอบอึ้งกันเล็กน้อยล่ะ เพราะว่า ห้องพักที่จองไว้ 2 ห้อง และ 1 ห้องจะยังมีคนพักอยู่
คนนึง ซึ่งเป็นผู้ชายค่ะ กรี้ดดด...ผู้ชาย!!!~ (จะกรี้ดเพื่อ??) เรียกว่าคืนแรกเรามีสมาชิกที่เป็นผู้ชายนอน
อยู่ด้วยกันค่ะ แต่พวกเรา ญ 4 คน ต่อ ช 1 คน ใครน่ากัวกว่ากัน ฮ่าๆๆ..และเช้าวันที่ตื่นมาเค้าก็กลับแร้ว
ห้องก็กลายเป็นของพวกเราไปแล้วล่ะ

สำหรับคืนแรก พวกเรายังไม่มีการพักผ่อนแต่อย่างไร ลุยกันเรยกับไต้หวัน ตั้งใจจะไป Night Marget
แต่ไปไม่ถูกล่ะ พวกเราจะไปหาอะไรกินกัน เค้าว่าแถวนั้นของกินเยอะ เราก็ได้ไกด์จำเป็นชาวต่างชาติ
ที่พักอยู่ด้วยกันแนะนำและอธิบายการเดินทางไปให้ จะบอกว่า...น่ารักมั่กๆๆเรย ฮ่าๆๆ..แล้วพอสักพัก
แฟนเค้าเดินมา...โคตรน่ารัก แต่ถ้าเป็นผู้ชายคงจะดีกว่านี้อีกนะคะ..อิอิ เป็นชาวฮอล์แลนด์ ก่อนไปได้
โอกาสแว่บเข้าเน็ต ก็เรยต่อเน็ตซะเรย ไก่ online MSN จากไต้หวันกันเรย สนุกสนานกันถ้วนหน้า..

21.00 น. เราได้ฤกษ์ก็เริ่มออกเดินทาง...หาเหยื่อยามราตรี..ฮ่าๆๆ..ใช้วิธีการเดินกันก่อน หาอะไรกินกัน
เราได้แหล่งอาหารมื้อแรกที่ไต้หวัน ที่ร้าน Yoshinoya เข้าไปในร้านแบบว่า...พนักงานผู้ชายค่ะ พวกเรา
7 คนจะรุมสะกำเค้ากันเรย คนแรกที่เข้ามาเดินกลับไปในครัว และส่งแนวหน้าพนักงานอีกคนมาสู้รบกับ
พวกเรากันค่ะ ขอบอกว่า...น่ารักกว่าคนแรกอีกกกกกกกกก!!!~ กรี้ดดด..ลืมถ่ายรูปเว่ย!! มีลักยิ้มด้วย
กว่าจะสั่งให้เข้าใจกัน ก็ใช้เวลาอยู่นานโข เพราะเชื่อเรยว่า คนไต้หวันไม่เอาภาษาอังกฤษจิง ๆ กว่าจะ
สื่อสารกันรู้เรื่อง ใช้ภาษามือกันไปหลายตลบ

อาหารมื้อแรก ข้าวหน้าไก่ ที่ไม่อร่อยเท่าไหร่ แต่ก็กินได้  กินไม่หมดเหอะ ก็มันไม่อร่อย
ประจวบกับไม่ค่อยหิวมากนักด้วยล่ะมั้ง มะงั้นก็คงเสียดายของแย่เรย..

แล้วเราก็เดินทางกันต่อ ตามแผนที่ที่ก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอก เดินไปเรื่อย อากาศก็เย็นสบาย ๆ แต่ถ้าไม่ใส่
เสื้อหนาวก็คงจะรู้สึกว่าหนาวสักหน่อยแหละ เราเดินกันไปแบบเรียกว่า...จุดหมายปลายทาง คือที่ไหน
อันนี้เราก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง ไก่ก็เดินมองข้างทางไปเรื่อย รถเมล์จะวิ่งเข้าจอดป้ายตรงถนนเลนกลาง
ที่ทำป้ายรถเมล์ไว้อยู่ เริ่มมีการถามทางคนที่เดินผ่าน และเหยื่อรายแรกก็ปรากฎกายขึ้น..
ชายผิวขาว หน้าตาน่ารัก แบบว่า...ทำเอาทุกคนประทับอกประทับใจกันมากมาย...เจอผู้ชายหล่อเนี้ยะ..
มันทำให้กระชุ่มกระชวยยิ่งนัก แต่พอเราเอ่ยปากถามเป็นภาษาอังกฤษเท่านั้น ชายคนนั้นพูดออกมาเรย
"Oh..My god" ออกแนวว่าเฮียแก speak English ไม่ได้ค่ะ เราถามเค้าว่า "Taipei Main Station"
เราจะไปสถานีรถไฟใต้ดินกัน เฮียแกก็ใช้วิธีเดียว คือ ชี้บอกทาง จบ. แต่ในขณะนั้นเอง..ไก่เป็นคนที่
"กำลังจะเข้าชาญแล้ว" ง่วงสุด ๆ ไปเรยล่ะ..หลับตาเดินเรยล่ะ ฮาตัวเองจริง ๆ

ระหว่างทาง เจอสถานีตำรวจ เป็นไง..รถตำรวจยังเป็นสกู๊ตเตอร์...น่ารักมั่กๆๆ

หลังจากที่เดินไปไปเป็นชั่วโมง เราทุกคนเริ่มลงความเห็นกันแล้วว่า..กลับกันเหอะ เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยไป
ก็เรยเดินกลับที่พักกัน เดินต่ออีก..ระยะทางแสนยาวไกลยิ่งหนัก ไอ้ไก่ก็ยังคงเดินหลับต่อไป..ไม่รู้ว่า
พาตัวเองกลับมาที่พักได้อย่างปลอดภัยได้อย่างไรกัน..กลับมาถึงที่พักก็ล้มตัวลงนอนกันก่อนเรย
ไม่หวายแร้ว เหนื่อยและง่วงเอามาก ๆ ไม่นานหรอก...ไก่ก็ขึ้นสวรรค์เรียบร้อย ส่วนคนอื่น ๆ ไม่รู้นะ
เพราะไก่สลบเหมือบไปเรียบร้อยแล้ว..เหอๆๆๆ

>> CLICK << ภาพอื่น ๆ เพิ่มเติมในการเดินทางคับผม!!!

อยู่บนผืนดินแผ่นเดียวกันแล้วนะ ทั้ง 3 คน
คืนนี้..ราตรีสวัสดิ์

To b con >> Day 2 : Life is Journey in Taiwan

. 

PS. ต้องย้ายบ้านน้า..จะพยายามหาเวลาอัพรีพอร์ต ไม่รู้จะสำเร็จมั้ย
ยังไงแวะเวียนไปอ่านบล็อกพี่แอนได้เหมือนกันจ้า..

Link >> http://chemistry.exteen.com/