โลกกลม ๆ ใบนี้ไม่มีอะไรได้มาฟรี ๆ
ของฟรีไม่เคยมี ของดีไม่เคยถูก
อยู่ให้ไว้ใจ ไปให้คิดถึง
คนเราต้องเดินหน้า เวลายังเดินหน้าเลย
ไม่ต้องสนใจว่าแมวจะสีขาวหรือดำ ขอให้จับหนูได้เป็นพอ
ยิ่งมีใจศรัทธา ยิ่งต้องมีสายตาที่เยือกเย็น
ในโลกกลม ๆ ใบนี้ไม่มีคำว่าแน่นอน
คนเราเมื่อม้าตายก็ต้องลงเดิน
ท้อแท้ได้แต่อย่าท้อถอย อิจฉาได้แต่อย่าริษยา พักได้แต่อย่าหยุด
เหตุผลของคน ๆ หนึ่งอาจไม่ใช่ของอีกคนหนึ่ง
ถ้าไม่ลองก้าว จะไม่มีวันรู้ได้เลยว่า ข้างหน้าเป็นอย่างไร
หนทางอันยาวไกลนับหมื่นลี้ ต้องเริ่มต้นด้วยก้าวแรกก่อนเสมอ
ปัญหาทุกอย่าง อยู่ที่ตัวเราทั้งสิ้น
จะเห็นค่าของความอบอุ่น เมื่อผ่านความเหน็บหนาวมาแล้ว
อันตรายที่สุดคือการคาดหวัง
เริ่มต้นดีแล้ว ลงท้ายก็ต้องดีด้วย
อย่ายอมแพ้ถ้ายังไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่
จงใช้สติ อย่าใช้อารมณ์
เบื้องหลังความเข้มแข็ง สมควรมีความอ่อนโยน
ไม่มีคำว่าบังเอิญในเรื่องของความรัก มีแต่คำว่าตั้งใจ
ยินดีกับสิ่งที่ได้มา และยอมรับกับสิ่งที่เสียไป
หลังพายุผ่านไป ฟ้าย่อมสดใส
หลังผ่านปัญหา จะรู้ว่าปัญหานั้นเล็กนิดเดียว
ไม่เป็นขุนนางน่ะได้ แต่ไม่เป็นคนไม่ได้
มีแต่วันนี้ที่มีค่า ไม่มีวันหน้า วันหลัง เมื่อวานก็สายเกินแก้ พรุ่งนี้ก็สายเกินไป
อย่าหวังว่าจะได้รับความรักจากคนที่คุณรัก
เพราะคนที่คุณรักไม่ได้รักคุณหมดทุกคน
เพื่อนทั่วไปไม่เห็นคุณร้องไห้
เพื่อนแท้มีหัวไหล่ไว้คอยซับน้ำตาให้
เพื่อนทั่วไปถือขวดไวน์ติดมือมางานปาร์ตี้ของคุณ
เพื่อนแท้จะมาแต่หัววันเพื่อช่วยเตรียมงาน
เพื่อนทั่วไปคาดหวังให้คุณเคียงข้างเขาเสมอ
เพื่อนแท้คาดหวังที่จะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป

.

บทความนี้โดนใจอยู่หลายอย่างมาก ๆ
มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย และเข้าใจในสิ่งที่ข้อความนั้นสื่อออกมา

"หลังผ่านปัญหา จะรู้ว่าปัญหามันเล็กนิดเดียว"

อันนี้แบบว่าถูกต้องมากที่สุดเชียวล่ะ..
ปัญหาที่เกิดขึ้นกับตัวเอง..ทำให้ตัวเองนี่แหละที่ทุกข์ใจมากที่สุด
แต่พอเราสามารถผ่านปัญหานั้นไปได้..เมื่อลองย้อนกลับไป
มันกลับเป็นเพียง...ปัญหาขี้ประติ๋ว..เล็กจนดูเป็นสิ่งที่ไม่ได้เรียกว่า..ปัญหา..

ลองมองย้อนปัญหาของตัวเอง..ว่ามันใหญ่หรือยากเกินจะแก้มากแค่ไหน..
พยายามแก้ไข และหาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับตัวเอง..
และเมื่อถึงเวลานั้น..ปัญหาที่ว่าใหญ่ของคุณนั้น..อาจจะเล็กจริง ๆ ก็ได้..